Meitnerium
109
Mt
Groep
9
Periode
7
Blok
d
Protrone
Elektrone
Neutrone
109
109
159
Algemene Eienskappe
Atoom Nommer
109
Atoommassa
[278]
Massa Nommer
268
Kategorie
Oorgangsmetale
Kleur
n/a
Radioaktief
Ja
Vernoem na Lise Meitner, die Oostenrykse fisikus
Kristalstruktuur
n/a
Geskiendenis
Meitnerium is vir die eerste keer in 1982 deur 'n Duitse navorsingspan gelei deur Peter Armbruster en Gottfried Münzenberg by die Instituut vir Swaar-ioon-navorsing (Gesellschaft für Schwerionenforschung) in Darmstadt gesintetiseer.
Die span het 'n teiken van bismut-209 met versnelde kerne van yster-58 gebombardeer en 'n enkele atoom van die isotoop meitnerium-266 opgespoor.
Die span het 'n teiken van bismut-209 met versnelde kerne van yster-58 gebombardeer en 'n enkele atoom van die isotoop meitnerium-266 opgespoor.
Elektrone per skil
2, 8, 18, 32, 32, 15, 2
Elektronkonfigurasie
[Rn] 5f14 6d7 7s2
Meitnerium het 7 isotope wie se halfleeftye bekend is
Fisiese Eienskappe
Fase
Soliede
Digtheid
35 g/cm3
Smeltpunt
-
Kookpunt
-
Smeltwarmte
n/a kJ/mol
Verdampingswarmte
n/a kJ/mol
Spesifieke Hitte Kapasiteit
- J/g·K
Oorvloed in die aardkors
n/a
Oorvloed in die heelal
n/a
Beeld Krediete: Wikimedia Commons (Commander-pirx)
Die element is ontdek by die Instituut vir Swaar-ioon-navorsing in Darmstadt, Duitsland
CAS Nommer
54038-01-6
PubChem CID Nommer
n/a
Atomiese Eienskappe
Atoom radius
-
Kovalente Radius
129 pm
Elektronegatiewiteit
-
Ionisasie potensiaal
-
Atoom volume
-
Termiese geleidingsvermoë
-
Oksidasiestate
3, 4, 6
Toepassings
Meitnerium word slegs gebruik vir wetenskaplike navorsingsdoeleindes.
Meitnerium is skadelik as gevolg van sy radioaktiwiteit
Isotope
Stabiele Isotope
-Onstabiele Isotope
265Mt, 266Mt, 267Mt, 268Mt, 269Mt, 270Mt, 271Mt, 272Mt, 273Mt, 274Mt, 275Mt, 276Mt, 277Mt, 278Mt, 279Mt